Yaşadığımız bu topraklarda, özellikle günümüz için, bir hafta sonrasını planlamak bile insanı bir şüpheye düşürüyor çünkü her an her şey olabilir ve bu sadece laftan ibaret bir söz değil gerçekten öyle.Bu pandemi döneminden önce de bir gerçeğimizdi, pandemi sonrasında ise daha büyük bir gerçek oldu.
Kapitalizm şartlarında tüm dünyanın aynı durumda olduğunu söyleyebilirim, 80 sonrası esen özgürlük, liberal ekonomi, sınırsız özelleştirme rüzgarları ipin ucunu kaçırmış duruma geldi. Özgürlük, kime özgürlük? hangi sınıfa özgürlük? Ağzından özgürlük ve demokrasi lafını hiç düşürmeyen siyasetçiler bizi bütün özgürlüklerin baskı altına alındığı bir bulutun içine doğru çekmedi mi. Burada çok açık bir ikiyüzlülük söz konusu ve bu iki yüzlülük sistemin bir sonucudur. İki yüzlü olmadan, yalan söylemeden siyaset yapamazsın’ bunlar ne kadar dile dolanmış sözler değil mi ve aynı zamanda açık gerçekler. Yalan söylemeden siyaset yapamazsın çünkü gerçekleri söylediğin an koltuğunu kaybedersin, kim halka çıkıp cesurca, “biz yöneteceğiz ama patronların yararına olacak yönetim şeklimiz çünkü para onlarda” diyebilir.
Neden dünyadaki sermayenin neredeyse yüzde 99 unu ufak bir azınlığın eline vermek zorundayız? Ve buna ilk kim demokrasi ve özgürlük dedi? Neresinden tutarsanız tutun aklı ve vicdanı olan hiçbir insan bu paylaşımı adaletli bulmayacaktır. Adalet sözü de hiç dillerden düşmüyor değil mi, bu sistemin içinde adalet diye bağırmak biraz komik değil mi, neden problemi kökünden çözmek yerine önce kapitalizmi kabullenip sonra onun içinde çözüm arama yoluna gider insanlar.(Burada genelleme yapıyorum) Günümüzde pek popüler olan tarihten örnekler verme kısmına geleyim, bütün dünyada monarşi rüzgarlarının estiği, derebeylerinin hüküm sürdüğü sıralar dünya halklarının genel görüşü kralların sonsuza dek iktidarda kalacağıydı, sistemin böyle gelmiş böyle gideceğiydi. O dönem çıkıp bütün krallar bir gün yok olacak, insanlar yöneticilerini seçecek deseydiniz, “hadi oradan canım imkansız” lafını duyabilirdiniz. Şimdi de benzer şekilde etrafınızdan, “patronların elinden sermayeyi alamazsınız, yedirmezler, burjuvazi çok güçlü” sözlerini duymanız muhtemel.
Nasıl ki tarihin çarkı her zaman dönmüş, hiçbir şey sabit kalmamış bazen gerilemeler bazen ilerlemeler olsa da eninde sonunda ilerlemeler olmuş yine tarih ilerlemeye devam edecek. Eninde sonunda bir gün kapitalizmin de sonunu göreceğiz ve ondan sonra gelecek olan sistemin de bir gün sonu gelecek. Hiçbir zaman bağnazca bağlanmamak lazım düşüncelere, nihayetinde bunların hepsi ideoloji hepsi düşünce.
