DOLAR50,45EURO55,35STERLİN66,11GRAM ALTIN5.766▲ %0,19ONS$3.555▲ %0,19BITCOIN$60.852▲ %1,43Tüm piyasalar →

Cevapsız Sorular

Doğduğumda var olduğumu anlamak için bana bakan gözlere diktim gözlerimi,iki çift gülümseyen göz “Evet sen varsın ve yaşıyorsun!” diyordu adeta.Yoksa nereden bilebilirdim varolabildiğimi.Artık vardım ,nefes alıyordum, ilk hissettiğim varolmanın büyük bir acısı olmalı ki ağlayıp durdum.Bu acıyı dindirmek için olsa gerek daha doğar doğmaz ilk zevkimi tattım, birazcık anne sütü, sonrasında oyunlar, ilgilenilecek pek çok uğraş derken yaşadığımın daha bi farkına varmaya başladım.Artık sorularım basit zeminlerini kaybetmişti.

Önce aklıma neden geldim ulan(!) ben diye bir soru geldi, bunun üzerine pek düşünmeye vaktim olmadan pek çok sorumluluk yüklenmeye başlandı üzerime.Okula gitmem gerek-okulda pek bu konularla ilgilenen yoktu-,artık bazı işlerin ucundan tutmak gerek derken yaş aldı başını gidiyor.Sorular mı, onlar da ardım sıra geliyor tabii, bir bakmışım gece huzurlu huzurlu uyurken ki nadir olur sessizliğin içinden fısıldayarak çıkıverirler.

Cevap veriliyor fakat anlamsız mı desem yeterince anlamlı değil mi desem bilemedim.Yetersiz olduğum konulardır belki, daha çok okumam izlemem ve dinlemem gerekiyor olabilir diyeceğim şimdi ama insan neden geldim sorusu için de o kadar çaba sarf etmeli mi, baştan söylesenize şunu ben de huzurla uyuyayım geceleri, hem bir cevabı olduğunu da düşünmüyorum artık,cevap ararken cevapsızlığın bir cevap olduğunu buldum.Yaşa git işte diyor insan kendi kendine,yine cevap verilir,konuşulur tartışılır, yazılır çizilir fakat buna kafayı takmak illa da bir cevabım olacak diye yanıp tutuşmanın bir manası da yok, ha varsa söyleyin bağırın çağırın,sokaklarda demeçler verin de biz de bilelim bu işin aslı neymiş.

Tek bir soruyla bitse keşke, sen kendini tatmin edecek bir cevap buldun diyelim, sorunun cevabı başka bir soruyu sorduracak derken bakmışsın elinde hem eski sorun var hem de yeni bir soru daha ortaya çıkmış,onu bir daha geri de yollayamazsın sorular geldi mi yok edilemez, onlar tarihte yerlerini alır cevaplarını da bizatihi beklerler, ha sen verirsin ha başkası farketmez.Elbet gelir birisi tatmin edecek bir cevap bulur sonra da yeni sorusunu bi güzel sorar ve gider bu dünyadan.

Bu zamana kadar ne sorular sorulmuş o sorulardan ne cevaplar ne başka sorular çıkmış bi bilseniz,ben şimdi burda belki de sadece sorulan ilk soruya değindim.Buna binlerce yıldır cevap üretmişiz,üzerine kitaplar, makaleler yazmışız ve o sorudan yüzlerce yeni soru üretmişiz de hala yine en baştaki soruyu soruyoruz net bir cevap yok.Görüyor musunuz bu işin ucu bucağı bir yere varacağı yok.Ben her şeyin çözümünü bulacağım, öyle bir cevap üreteceğim ki bundan böyle tek gerçek olacak diyorsanız üzgünüm ama bu istasyonda inin siz en iyisi.Sonra vay ben böyle bilmezdimcilik oynamayın zaten tarihte yeterince mızmız insan var, bir tanesini daha çekecek halde değiliz.

Şimdi madem cevap net bir cevap yok o zaman ne diye sorup duralım ya da cevap üretelim diyor olabilirsiniz.Orasına ben karışmam milyonlarca insan böyle düşünüp günlük yaşamın karmaşası içinde yok olup gidiyor zaten.Onların içine karışıp gitmek isteğiniz en doğal hakkınız.Ben en iyisi soranlar ve cevap üretenlere geleyim.

Sokrates mi desem şimdi.Benim en çok dikkatimi çeken yanı soru sorması veya bunlara cevap araması değildi.Soruları sorarken ondan önce gelen veya onunla birlikte yaşayan dönemdaşlarından farklı olarak çok kritik bir değişiklik yapması.Soru sormadan önce tanrıyı bir kenara dinlemeye bırakması idi.Tanrı kendi çapında dinlenirken kendisi dünya ile başbaşa kaldı ve başladı gerçek cevapları aramaya, tabii o da net bir sonuca varamadı fakat güzel bir başlangıç yaptığı kesin.Ondan sonra gelenler onun cevaplarını alıp daha ilginç yerlere götürüp daha farklı sorular sordular.Şimdi cevapların veya soruların ayrıntısına girmeyeceğim.Benim derdim onlar değil.Bu iş nereye kadar gidecek? diye bir soru sorup birkaç cevap bulmak niyetindeyim.

Soralım madem nereye kadar sorup cevap üreteceğiz biz? Bunun bir sonu var mıdır yoksa direkt sonsuza dek deyip işin içinden çıkabilir miyiz. Biz sonu var diyelim ve yolumuza devam edelim sonu insanlığın sonu ile aynı olurdu öyle değil mi, İnsanoğlu denen hayvanlar olarak bizler türümüzün devamlılığını sağlayamazsak daha cevap üretecek birisini de bulamayız gibime geliyor.Fakat bir ihtimal daha var, aslında iki ihtimal var,bunlar iç içe ihtimaller.

Biz bu noktaya farklı bir tür olan atalarımızdan evrimleşerek geldik ve yine evrimleşmeye devam ediyoruz.Eğer biz de farklı bir türe evrimleşirsek sorularımız da onlarla beraber evrimleşmeye devam eder ve aktarılır.Ya da başka düşünebilen bir tür keşfedersek sorularımızı onlara aktarabiliriz ve bulduğumuz cevapları tabiki.Hem onlar da bize cevaplarını aktarırdı, gayet hoş olabilirdi.Onlarla iletişim kurmak nasıl olurdu diyeceğim fakat bu soru başka bir yazının konusu.Gördüğünüz gibi ufak bir soru sorduk elimizde kalan birkaç cevap ve yeni sorular oldu.

Bu devinim içinde gidip gelmek, çırpınmak,sormak ve amansızca cevaplar üretmek kendi içinde bizi canlı tutan konular.Madem düşünebilme yetimiz var herkesi soru sormaya ve cevaplar üretmeye davet ediyorum.Yok ben böyle memnunum hiç kafamı bozamam diyorsanız da canınız sağolsun.Selametle efendim.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir