Bilmem kaç yıldır buralardayım
Dört duvar arasında geçti zamanım
Bir Kum tanesi gibi savruldum
İlk doğan bendim
En son ben hayatta kaldım
Gökyüzünü bir parça görüyorum
Mavi olmasını dilerken düşünüyorum
Bulutlar yoğunlaşmadan akıp gidiyor
Yatağım gıcırdayacak gibi bakıyor
En son ne zaman yer değiştirdi bilmiyorum
Benim kadar sabit kalmış gözüküyor
Akıp gideceğim bulunduğum yerden
Tutunamayacağım hiç kimseye
Ve tutunamayacak hiç kimse bana
Kıyafetlerimi yırtıp atacağım
Bedenim soğuktan titrerken koşacağım
Mükemmele erişme isteğiyle doluyum
Biliyorum hiçbir zaman tatmin olmayacağım
İki çift göz beni mükemmel görecek
İnanmakla inanmamak arası gidip geleceğim
Hoş duyguların içinde savrulurken
Durmadan konuşacak yanımda
Yıldızlardan ve sonsuzluktan bahsedecek başucumda
Ellerinden yıldızların tozları dökülecek adeta
Öpmek isteğiyle dolacağım
Gece çökerken üstümüze
Belki de bir delilik yapacağım
