Seni sevmek:
Hem bir öğrenci eyleminde haykırmak,
Hem ise olmuşluğa biat etmektir.
Seni sevmek:
İzmir’in gecesini gündüzüne katmak,
Alsancak sahilinin Bekir’i olmaktır.
Seni sevmek:
Spotify’de sana atıflı playlist hazırlamak,
Şarkıların dert veren tınısı olmaktır.
Seni sevmek:
Memleketin her bir sokağına adını bağırmak,
Senin karşında ise sesinin çıkmamasıdır.
Seni sevmek:
İlkbahar yağmurları ardında kuru yerin kalmayıncaya dek ıslanmak,
Ardından yağmurun denizden şırıltılı sekmesini izlemektir.
Seni sevmek:
Okey masasında peri olmayan ıstakanın dönmesini beklemek,
İçinde hâlâ mağrur bitme isteğinin olmasıdır.
Seni sevmek:
Çarşı’da maç öncesi ‘Allah belanı versin!’ diye haykırmak,
Tribünlerde maç esnasında ‘seni sevmeyen ölsün!’ demektir.
Seni sevmek:
Hem bir bağnazlık hem ise yüceltilmiş bir dinamikliktir.
Seni sevmek:
Hiç olmayacak olanın beklentisini kurmak,
Yanlış durakta doğru hattı beklemektir.
Seni sevmek:
Bir Nuri Bilge filminin içindeki kaybolmuşluk,
Zeki Demirkubuz filminin intihârıdır.
Seni sevmek:
Diyarbakır’da Kürtçe harmandalı oynamak,
İzmir’de Türkçe halay çekmektir.
Seni sevmek:
Sultanahmet meydanında cuma kılıp,
Akşamında Beyoğlu’nda rakı içmektir.
Seni sevmek:
Hem bir o kadar âsil hem ise bir o kadar acizcedir.
Seni sevmek:
Kız Kulesi karşısında Galata’yı izlemektir.
Seni sevmek:
Felsefe kitaplarının içinde yatan ideal sevdanın somut bulmuş halidir.
Seni sevmek:
Hem bir uğruna kavga etmek,
Hem ise çekilmektir her şeyden.
Seni sevmek:
Ne Sezen’in ne Müslüm’ün dillerinde yatandır,
Seni sevmek Ezhel’in Küvet şarkısıdır.
Seni sevmek:
Tam anlamıyla ifade edilemeyecek kadar değerli,
Seni hudutsuzca dehşet ve panik içerisinde seviyorum diyecek kadar erdem sahibidir.
