Sabah uyandım, ilk uyanışım saat 05:00 gibiydi. Sonra bir bardak su içtim, tekrar yattım. Göz için muayene olacaktım ve günlerden Pazartesi idi. Hastane işlerimden dolayı okula da gidemeyeceğim mükemmel bir pazartesi anlayacağınız… Sabah 09:30 gibi randevum vardı ve 09:00’da uyanıp kahvaltı yaptım. Çay gayet demi deminde olmuştu ve insanın içtikçe içesi geliyordu. Hastane eve yakın idi. Telefonumu, saatimi, cüzdanımı alıp saat 09:30’da çıktım evden. Evet geç kalacağım belliydi. Kalmıştım da zaten… Arabaya bindiğimde telefonu cebime attım ve yolu izlemeye koyuldum. Tabii yol 5 dk bile sürmedi ya neyse… Geç kalacağımdan da fazla endişe etmiyordum aslında. Kim bugün, bu saatte göz için hastaneye gider ki? Doğru ya,hastanede de bir ben vardı bir de 65 yaş civarı bir amca. İçeri girdiğimde ‘Sen futbolcu musun?’ diye ufak ve saçma bir latife de yapmıştı üstelik… Canı cehenneme demek isterdim de bir toprak da ben atmayayım dedim.Şimdi düşünüyorum da iyi demişim… Her neyse muayenem gayet sağlıklı geçti. Ama hastaneye giderken yolda ne oldu? Olanlar oldu. Bir facia idi. Hastaneye geç kalırım endişesiyle -ufak da olsa- telefonumu da cebimden çıkarmaya üşendiğimden saatime baktım ve bir de ne göreyim? Saat 07:25’i gösteriyordu. Ve saatim durmamıştı. Ama emindim saat 09:30’u geçtiğine emindim. Telefonum yanılmış olamazdı. Ya saatim? Saatim de yanılmış olamazdı ki evvel ki gece saatimin doğru olduğuna da adım gibi eminim. Peki gece saatimi bozan nedir? Benim saatimi kim bozdu, ya daha kötü bir şey olsaydı?… Belli mi olur canım. Çok endişe edeceğim bir şey de olabilirdi ve ben saatime aldanıp yavaş hareket edebilirdim. Mesela ailemi havalimanından almaya gitmem gerekse ve saat 09:30’da inecekler olsa ben saati 07:25 sanıp geç gidecektim. Aman Allahım! Facia, facia… Ya ben geç davranıp havalimanına geç gitsem de onlar beni o sırada beklerken bir cinayete kurban gitseler ya da bir uçak kaza yapıp havalimanına düşse ya da bir arabanın altında kalsalar…Dünya’nın binbir türlü hali var, hepsini sayayım mı şimdi? Öyleyse gece saatimi kim bozduysa anlaşılan bana zarar vermek isteyen biri. Kim bana zarar vermek istesin ki? Sürekli dalga geçtiğim ve küçümsediğim sınıf arkadaşlarım mı? Kalbini kırdığım insanlar mı? Ha şimdi biraz daha düşününce… Evet, bana bir hayli zarar vermek isteyen insanlar olabilir. Aslında bir nevi intikam da denilebilir buna. Ama onlar o kadar kötü insanlar değildi ki. Hadi ben kötü olsam onlar değildi. Ben buna böyle inandım ama… Ya da canı sıkıldığından yapmış olabilir biri. Evet, evet bu daha mantıklı canı sıkılan bir insan başkasına zarar vermek isteyebilir. Bundan keyif bile alır hatta. Bu hissi biliyorum. Ama bu sefer de soruyu şöyle sormam gerekiyor. Neden ben? Rastlantı ve tesadüf mü, yoksa zarar verdiğim insanlara yakın birisi mi? Ya da Tanrı tarafından görevlendirilen biri mi? İşte buldum. Evet, Tanrı’nın bu işte parmağı var. Adım gibi eminim. Çünkü gece yatarken bir arkadaşımla konuşmuş onun sözlerinden çok etkilenmiştim. Bana Tanrı ‘sadisttir’, dedi. İnanabiliyor musunuz? Tanrı sadisttir. Tanrı’nın sadece bize zarar vermek isteyen bir güç olduğuna. Korku verici. Aman Tanrı korusun. Ama Tanrı kimi korusun? Tanrı’yı mı? Tanrı’yı, Tanrı, Tanrı’dan nasıl korusun? Hem ben gece yatarken bu düşünceyle uyumuş penceremden bulutlara bakıp ‘Seni aşağılık yaratık, sen bir sadistsin.’ diye haykırmıştım. Tanrı buna mı kızdı acaba? Tanrı böyle şeylere aldanan bir yaratık mı ki? Tanrı yaratık mı ki? Ama sadist olan biri yaratıktır. Yani Tanrı da. Imm… Bence yaratıktır. Hiç yoktan kendini yaratmıştır. Olamaz mı?… Olur mu ki? Her neyse… Konumuz bu değil ki. Benim saatimi kim neden bozdu ve bana bu kötülüğü neden yaptı? Ailemi öldürmek isteyen kim? Konumuz bu. Diyelim ki Tanrı bana kızdı ve saatimi o değiştirdi. Bunu Tanrı kendi eliyle yapmaz ki. O hiçbir şeyi kendi eliyle yapmaz. Ya peygamber göndermiştir ki, bu onun söylediğine göre imkansız o zaman dün gece evimize melek geldi. Evet sonunda bulmacanın eksik parçaları çıkıyor. Melek gece gelip saatimi geriye aldı. Peki…Ama…Acaba neden geriye? Neden ileriye değil? Aha buldum. Çünkü ileriye alsa ben havalimanına erkenden gidecektim ve biraz daha çok beklemiş olacaktım ailemi belki ama onların bir araba altında ezilmesine engel olacaktım. Ya da üstlerine uçak düşmesine ya da bir katil tarafından öldürülmesine… Hem diyelim ki bunlar oldu o zaman ben de ailemin arasında olacağımdan ben de ölecektim ve bu sefer kimse zarar görmeyecekti ama bunu bana yapan kişi bana zarar vermek istiyor. Burası kesin. Hem düşünsenize bir insanı öldürmek ona zarar vermek değildir ki… Bu Dünya’dan gitmesi için bir bilettir aslında. Bir tatil bileti… Kim tatile çıkmak istemez ki? Bu nasıl zarar vermek? Evet, evet kesinlikle böyle… Tanrı cezanı versin, Tanrı. Off ne amansız bir çıkmaz bu. Sakin olmalıyım. Ya her şeyi kafamda kurmalıyorsam? Bu aralar aklı başımda düşündüğümü pek sanmıyorum. Evet, kurmalıyor olabilirim. Belki de her şey şundan ibarettir. Şundan… Şey… Ha evet! Akreple yelkovan bir yarış haline girmişlerdir. Dur, dur… Ama saat geride. Yani geriye alınmış yarış yapmış olamazlar. Ya da çok hızlı yarışmışlar bir tur atmışlardır? Yok o da olmaz çünkü saat ayın 10’unu gösteriyordu ve bugün ayın 10’u… O zaman kim daha yavaş gidecek yarışması… En azından bu biraz daha mantıklı. Belki de akrep ve yelkovan düzgünce ilerlerken saniye çubuğu aralarına takıldı ve tökezlediler. Bu da olabilir. Ama o zaman kimse suçlu olmaz ki. Ailemi öldürdüler diye akrep ve yelkovana kızamam. Ailemi mi öldürdüler?! Kim neden yapsın böyle bir şeyi?… Tanrım ailem öldü… Ama yok. Sanırım…Evet, evet bunu ben kurgulamıştım. Hay! Lanet olsun. Doğru ya varsayım… Evet, evet varsayım yapıyorduk.Yoksa benim ailem ölmedi. Oh! Şimdi rahatladım. Saatimi bozanı bulmam çok zor olacak anlaşılan hem baksanıza onlarca neden var. Belki hastanede benimle şakalaşan amca bile olabilir. Sonuçta onun sırasını çalmıştım. Randevum vardı var olmasına da 65 yaşındaki bir ihtiyar ne bilsin randevuyu! Belki de gece eve bir hırsız girmiş saatimi değiştirmiş ve hiçbir şeye dokunmadan çıkmış olabilir. Hem düşünsenize hırsızlar insanlara zarar vermez mi? Onlardan bir şeyler çalarak… Eğer saatimi değiştirmiş olsaydı ailem bile ölebilirdi. Benden ailemi çalmış olurdu. Daha büyük zararı kim verebilir ki? Eğer öyle bir şey olsaydı sanırım Dünya’nın en iyi hırsızı o olurdu. Peki ya Dünya’nın en iyi hırsızı benden ne istesin ki… Aman uykum geldi, yatacağım ben. Bundan sonra saatimi yastığımın altına koyacağım. Hırsız gelse uyanırım böylece… İntikam almak isteyen biri de gelse uyanırım. Tanrı melek gönderse? Hmm… Melekler cisimlerin üstünden geçebiliyor mu ki? Geçerlerdir herhalde. O zaman daha Tanrı’ya küfretmek yok. Tanrım, lütfen saatimi bozup ailemin öldürülmesine engel olmama engel olma. Seni seviyorum. Amin… Şimdi yatayım öyleyse saatimi de koyduğuma göre yastığın altına… Şimdi her şey yerli yerinde ve huzurlu hissediyorum. Ya saatimi gece uyanıp ben bozduysam? Dur, dur! Aman, neyse… Yatacağım ben. Ama huzurluysam peki ya bana zarar vermek isteyen biri saatimi neden boşu boşuna bozdu. Ailem de ölmediğine göre, muayene de olduğuma göre… Her şey yerli yerinde. Ben hiçbir şey anlamadım. Öyleyse saatimi kim bozdu?
