DOLAR50,45EURO55,35STERLİN66,11GRAM ALTIN5.766▲ %0,19ONS$3.555▲ %0,19BITCOIN$60.854▲ %1,48Tüm piyasalar →

Ey, büyük özgürlük!

“İstanbul Üniversitesi, İBB Başkanı ve CHP’nin önseçim ile yapılacak cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu’nun diplomasını iptal etti.”

Böyle başladı hikayemiz. Açıkçası bu komikti ve güldük eğlendik. İktidarın aldığı her reflekse kafayı taksaydık, ne kafa ne akıl kalırdı bizde. Yıllardır “biz” denilenlerin ağzında pelesenk olan diploma, rövanşist bir tavırla ama bu sefer pelesenkten öte bir hukuk garabeti ile gündem olmuştu.

Şimdi gelelim kötü olana, öfke dolu olana. Hemen ertesi sabah, yatağımdan uyanıyorum ve gördüğüm manzara; bundan 5 yıl önce en sahipsiz hissettiğimiz anlarda ortaya çıkmış, bize İKİNCİ yolu gösteren, UMUT olan insan öfke ve üzüntünün içerisinde gözaltına alınıyor. O video hala gözümün ucunda çünkü göz bebeğimize bakıyor. O zaten hep göz bebeklerimize bakarak konuşuyor, bunca sevgi, şan, şöhret bundan yıllardır mahrum kalan kitlelerin ona muhafazakar bir sunusu.

Yatağımda bıraktığım birkaç gözyaşı ile kalkıp banyoya vardığımda yüzüme bakıyorum, yüzüm bana bakıyor. Fatih Altaylı kadar 45 dakika ağlamıyorum belki ama yaşamak da içimden gelmiyor. Özellikle benim gibi, “Ertesi sabahı uyanmaya ve günü yaşamaya değer buluyorsan ‘her şey iyidir.’ şiarı ile yaşayanlar için.

Çok kızıyorum ekonomik söylemlere böylesine meselerden sonra ancak ufak bir parantez açayım bari. Lira da değer kaybeder iken tabii, çalışarak geriye gitmek de yaşamın pahasını değersiz kılıyor.

SOKAĞA ÇIKIYORUZ

O gün çalışmıyorum, özellikle de bir gazeteci olarak. Akşam sınıf arkadaşlarım bir eylem afişi gönderiyor. Whatsapp mesajları, Instagram hikayeleri; oldukça da sert bir söylemle. Ben yine klasik eylem pratiği ile çıkıyorum ve varış noktasına geliyorum ancak gördüklerim, sabah hayatı yaşamak istemeyen çocuğa karşı geliyor. Coşkulu bir kalabalık, öfkeli, sinirli artık ne geleceği ne geçmişi diyen bugünün hakkını almak isteyen kaybedecek bir şeyi olmayan insanlar görüyorum sokakta. Yürüyoruz ve bu benim İzmir’de gördüğüm en kalabalık eylemlerden biri oluyor. He bir de atlamadan bu var. İZMİR’DE. İstanbul’un başkanı yurdun dört bir yanında milletinin ‘başkanı.’

İş başı geldiğinde İstanbul’a gidiyorum. Bayrama giderim diye düşündüğüm memleketime, bayrama tam tersi kelimelerle yakışacak hislerle ve vakalarla gidiyorum. Akşam gazete binasına girdiğimde mesaim başlıyor. Ne hatırlıyorum bilmiyorum ama dayanışmayı, birlik olmayı çok net görüyorum düşündüğümde. Aynı şeyleri düşünmekten, aynı şeyleri düşünüyor olmaktan ve bunda EMİN olmaktan gelen huzuru hala hissediyorum.

“Susma sustukça sıra sana gelecek.” Geldi.

Bu sloganı duyanınız, edeniniz, söyleyeniniz vardır. Bu sen, bence Ekrem İmamoğlu’dur. Bu biz Ekrem İmamoğlu’dur. Sıranın bana, bize geldiğidir mesele. Bu nedenle aşıldı bir yandan korku duvarlarımız. Sonra sonra boykotlarla, sokaklarla gücümüzü farkettik bir BÜYÜK insanlık olarak.

Ekrem İmamoğlu, kendisine bir mektup da gönderdim Silivri’ye. O bir sembol mü, bir çıktı mı; açıkçası bunlara katılmıyorum. Biz için çabalayan birinin bizden mahrumiyete uğraması, en çok onun adını anmamaz için yeterli bir neden şahsımca.

Şöyle yazdım kendisine. 2024’de CHP’yi Anadolu’da birinci parti yapan onun 2019’da iki kez kazandığı İstanbul zaferidir. O günler unutulmayacak deneyimler. CHP algısının yıkıldığını, CHP ile yöneterek öğretendir kendisi. Kavgalarım oldu onun bu görev alışında, bir çizgi çizdi belki hayatımda. Tişörtlerini giyip pazara çıktığımız, yanımızda hep hissettiğimiz biriydi. Sen bilmesen de biz buradayız başkanım dedim, hep buradaydık. Sen de hep burada ol.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir