Beşiktaş’ın 10 kişi kalmasına karşın deplasmanda Fenerbahçe’yi 4 golle geçtiği o ünlü maçtan yıllar sonra aynı skorla, nispeten benzer bir hikayeyle Kadıköy’den galip ayrılması kazanan tarafa büyük bir coşku getirirken, Fenerbahçe cephesinde ise derin bir düşünce ortamı yarattı. Sezona ağır kayıplarla başlayan Beşiktaş, bu maçtaki teknik becerisi ile net bir galibiyet alırken Fenerbahçe’nin bu mağlubiyete vereceği reaksiyonun ne olacağı ise merak konusu.
Maç öncesi her iki takımın da topu rakibe bırakmasından doğacak sıkıcı hava ihtimali hafta boyu canımı sıksa da Fenerbahçe’nin ilk 11 tercihi, Sergen Yalçın ve maçın dinamikleri henüz maçın başında bunun olmayacağını gösterdi. Hakemin yetersizliği ve Fenerbahçe’nin sığ planı nedeniyle maç belki çok kaliteli değildi ama Beşiktaş hakikaten beklenenin çok üzerindeydi.
Fenerbahçe adına konuşacaksam; geçen haftaki Gençlerbirliği maçında sağ bek oynayan Lemos’un rakibin kanattan yaptığı hücum aksiyonlarına karşı yavaş kalması beni biraz düşündürmüştü. Gökhan’ın derbiye yetişememe ihtimaline karşın Lemos’un o alanda Larin ve Aboubakar’a fiziksel açıdan üstünlük sağlayacak olması elbette olumluydu. Lakin beni burada en çok düşündüren şey bu iki oyuncunun hızlı ve dripling özellikleri kuvvetli kimseler olması sebebiyle o alanda yapacakları bir koşu, bir dripling ile kolayca sonuca gidebilme ihtimalleriydi. Haftanın ortasına doğru Gökhan’ın oynayacağı kesinlik kazanınca bir taraftar olarak ‘oh’ çektim, neticede her açıdan daha tecrübeli ve orijinal bir bek sahada olacaktı. İlk 11’ler açıklandığında ise Lemos’un oynayacak olması bende bir şaşkınlık yaratsa da neden tercih edildiğini az çok tahmin ettim; fiziksel güç. Yine yukarıda bahsettiğim konuda bir ‘acabam’ vardı ve nitekim daha 4. dakikada o acaba meydana geldi. Aboubakar’ın hızı ve attığı şık bir çalımla Lemos’u oyundan düşürüşünün ardından topu tavana asması skoru Beşiktaş lehine çevirdi. Bu dakikadan sonra topu doğal olarak ayağında tutmaya başlayan Fenerbahçe ise oldukça kısır bir hücum planıyla beraber, oyunu geniş alana da yayması neticesinde hemen hemen hiçbir tehlike yaratamadı. Bunda oyunun Samatta gibi sırtı kaleye dönük bir santraforun olmayışının, Sosa’nın kariyerinin en kötü maçlarından birini çıkarmasının ve Beşiktaş orta sahasının dersine çok iyi çalışmasının da katkısı var. Yine duran toptan gelen gol farkı azaltsa da golü atan Cisse gibi bir ceza sahası santraforunun ilk yarıdaki oyunda doğal olarak hiç gözükmemesi ikinci yarıdaki Ademi değişikliğini beraberinde getirdi. Büyük ihtimalle Ademi’nin Caner’in toplarını indirerek tehlike yaratması amaçlandı ve nitekim Ademi ne kadar yetersiz kalsa da ikinci gol öyle geldi. Tabii burada aslında hiç beklenmeyen bir şey oldu; 50. dakikada Larin’in atılmasının ardından Beşiktaş’ın buna verdiği taktiksel reaksiyon oyunu tam da Cisse’ye ihtiyaç duyulur hale getirdi. Erol Bulut bu açıdan nispeten bir şansızlık yaşasa da gerek 11 tercihi gerek oyun planı gerek ise yaptığı değişikliklerle alınan mağlubiyetin en büyük sorumlusu gibi gözüküyor.
Mehmet Demirkol maçı değerlendirirken, Fenerbahçe’nin hücumdaki yeterliliğini anlamak için top Gustavo’dayken, topu nereye gönderdiğini izlememizin dahi yeterli olacağını söyledi, bence haklı da. Yukarıdaki görseli kullanmamın nedeni de biraz bu. Gustavo topu aldığı hemen her an tıpkı yukarıdaki görselde olduğu gibi ileriye göndereceği bir arkadaşını bulamadığından ötürü ya ayağında tuttu ya da geriye oynayarak oyunu yavaşlatmak zorunda kaldı. Görseldeki gibi neredeyse tüm maçta geniş ve dağınık yerleşen Fenerbahçeli hücumculara ekstra olarak bir de 10 kişi kalmasını dahi avantaja çeviren bir Beşiktaş teknik ekibi de eklenince bu net mağlubiyet kaçınılmaz oldu.
Bir diğer konu, maçın önüne geçmesine ramak kalmasına karşın bunu bile başaramayan hakem Tugay Kaan Numanoğlu. Maçtan bir gün önce babasının anlamsız açıklamaları, hafta boyunca tartışılan bir isim olması, henüz yeni olması elbette belli oranda bir baskıyı da beraberinde getirecekti de ‘bu kadarı da olmaz kardeşim.’ dedirtti. Burada pozisyon pozisyon hakemin yanlışlarını tartışmak yerine onu bu tecrübesizliğiyle böylesine yüksek düzey bir maça atayan MHK’yi ele almanın daha yerinde olacağını düşünüyorum. Ben de yeni jenerasyon hakemlerin denenmesi, onlara şans verilmesi kanaatindeyim ama bu tip maçlarda değil. Türkiye futbolunun hala en ünlü ikonu olduğunu düşündüğüm Cüneyt Çakır ve onun bir alt kalibresinde olan tecrübeli hakemler varken henüz orta hakem olarak 9. Süper Lig maçına çıkan birine bu görevi vermek tamamen aklı evvellik. Kaldı ki en iyi hakeminizin bile 3. yılında ilk derbisini yönettiği örneği de dururken sizin ligin vitrin maçlarında dahi bu tip avallıklar yapmanız, zaten batık olan ülke futbolunu daha da batırıyor. Maça dair eklenebilecek elbette daha çok şey var. Yine de Fenerbahçe’ye dair bir sonuç çıkarılacaksa bu ağır mağlubiyetin takıma nasıl yansıyacağı ve bu tip kritik dönemeçleri geçip geçemeyeceği konusu. Savunmada yapılan hatalar, hücum aksiyonları, teknik problemler… Hepsi elbette çözülür şeyler. Ama sezona kesin şampiyonluk parolasıyla başlayan Erol Bulut ve öğrencilerinin bu kayba karşı hızlı bir reaksiyon verip önündeki 4 maçlık zor fikstürden Beşiktaş maçından ders alıp kayıpsız bir şekilde çıkıp çıkmayacağı ise merak konusu.
