Bu metni az çok okuyabiliyorsan şanslısın sen. Çünkü dünyanın yarısından zenginsin. İster manevi yönden istersen maddi… Ama zenginsin ve bir o kadar fakir bir avuç insandan. Eşitsizliğin en temel öğretisinde yazıyor bu: Rekabet diye geveliyor bilge insanlar.
Anlamak lazım, bir garaj dolusu paran olmadan zengini ve barajlar içerisinde bir susuzun halini. Anlamak lazım çünkü dünya küçük ve yarısından zenginsin sen. Tulum giymeden emekçi olmalı, takımları çekmeden iyi bir patron. Patron olup emekçi görmeli, emekçi olup görmelisin patronunu; boynunu bükmeden. Çünkü sen zenginsin dünyanın yarısından; evin var senin, suyun var, ekmeğin var senin.
Biraz da şanssızsın tabii. Çünkü fakirsin bir avuç insandan. Fikirlerini önemsemeyenler ve eylemlerini hor görenlerle dolu bir ülkedesin. Zam istersin, açlığın çalışmamanın grevini yapar ama karnına ekmek girmeyince, öldüğünde veya aç kaldığında çocukların, ‘iyi olmuş’ derler, pek de umursamazlar seni.
Ya da derler ki yek ağızdan dostların: Neden çalışmadığın yerde yapmadın grevini. Kimi tutuyorsun, kimin ekmeğine yağ sürüyorsun, derler. Derler insanlar, konuşurlar. Konuştukça kibirlenirler. Kibirlendikçe salyalarını akıtırlar ve sen çekersin ceremesini. Grevini kırar dostların, işini gaspeder yoldaşların…
AKP’yi istemezsin mesela, kapı kapı dolaşır seçenek ararsın. İstemezsin yani iraden öyledir. Belki sana dokunmuyordur bile zararı ama başkalarını düşünürsün. Seçim hakkın vardır. Bulduğun seçenekler ise AKP’den daha da AKP’dir, umutsuzluğa düşersin. Böyledir dersin demokrasi ve bütün rejimlere illallah edersin. Hani zengindin dünyanın yarısından? Eh işte bir nebze, hala bir avuç insandan fakirsin: Unutma!
Sen nefes alırsın. Ekmeğine yağ sürülür iktidarın. Sen gülersin, terörist ilan ederler seni. Partili olursun, örgütlü olursun; o kitapta ne yazılan varsa getirirsin yerine. Ama artık kitabın fırlatılacağı bir başbakan bile kalmamıştır ve gönderirler seni yargılamadan, sormadan; rutubet kaplı odalarına. Bazen ise yormazlar seni, basıverirler evini. Boy boy manşet olur, dökülmüş tuğlalardan kalmış evin. Belki unutulur; belki rehin kalır, belki ise başkanlığa aday olursun.
Zenginsin sen dünyanın yarısından ama bir o kadar fakirsin bir avuç insandan. Böyledir bu dünyanın popülasyonu. Sınıf savaşımının içerisinde yok olursun. İyi bir proleteryasın sen ve daha iyi bir proleteryanın hayalindesin. Yoksulluğundan ya da alt tabakandan gelmez üstünlüğün, birleşmenden ve belki birleşerek tutsak olmaktan, belki ise birleşerek isyan etmekten gelir.
Şiir okuyun ve söyleyin, tutuklanmadan. Cumhurbaşkanı olmadan okuyun. Çok da başkan meramı gütmeyin. Sonuçta bir AKP vardır, bir de daha da AKP. Oturarak düşünüp ekmeğine yağ sürmeyin. Hatta bu yazıyı okuyarak, daha da AKP’yi üzmeyin. Yirmi kez aşık olun ama hep aynı kadını tekrar tekrar sevin. Empatiyi bırakmayın. Öfkenizi saklamayın, doğru yere yöneltin. Çünkü sen zenginsin dünyanın yarısından, unutma bunu. İster maddi yönden ister ise manevi…
