DOLAR50,45EURO55,35STERLİN66,11GRAM ALTIN5.758▲ %0,04ONS$3.550▲ %0,04BITCOIN$60.623▲ %0,94Tüm piyasalar →

Bu şiirin adı yok. Sana, bana, hepimize…

Yeşil gözler, ela gözler, mavi gözler
Bugün galerinde hangisi ile göz gözeler
O her şeyim, sensiz yapamam dediğin kadınlar
Şimdi sana ne kadar uzaklar…

Bir vesikalığa sıkıştırmak gül bakışlı yüzünü
Karaca’nın nidasında yükselir ağlar yalnızlığı
Bir resmin, bir mekanın, bir geçmişin var bu şehirde
Bu şehir hiç olmadığı kadar sensiz bugün

O çıplak kadınlar, o tenler, o kokular
Şimdi hangi metrobüsün durağında tütüyorlar?
Bir başkası, hep başkası, koşturmaz mı peşinde
O ilk aşık oluşunun kokusunu…

Sana elveda deyişinden sonra hangi veda sensiz şimdi
Kalmadı mı sevişmeleriniz anılarda
Bir kutu parfümde, bir şehrin en tenha meydanında,
Ya da o bir çift gözünün yaşlarını döktüğün ıssız sokaklarda…

Yaşamak diyorsun ya, yaşa sevgilim
Mutlu ol ve paylaş bunu, benim sende bıraktığım çocukçu nemimi…
Bir insanı en iyi iki dudak arasında tanırsın,
Çünkü her insanın unutmak istediği bir iz bulursun orada
Sende, bende, insanlıkta!

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir