Ben 21.yüzyıl genci;
Son ikiyüz yıldır toplanan damarlar
Vücut hatlarımdan insanlığa bağlanıyor
Umut son kırıntılarını tüketiyor
İşsizlik, en büyük düşmanlarımdan
İşçi olmak ise yaşarken ölümüm
Anlayacağınız ipe asılı boyunlarımız
iki hiçlik arasında sıkıştık
Kimse kendisi için yaşamaz bu devirde
Büyük, görkemli emellerimiz var
İnsanlık kurtarılacak!
Yaşama isteğinin önemi yok
Dünya mapus hanesinde mahkumlarız
Camilere bomba yağar,inançlar ezilir
Kiliseler yakılır,inekler kesilir
Kaçmanın anlamı yok,bir füze
Gelip tepene biniverir
Büyük insanlar öldü
Yerinde taklitleri kol geziyor
Gelişmesi gereken insanlık
Çarkını geriye doğru çeviriyor
Aptallar çok seviliyor
Kültürler günden güne birleşiyor
Tek bir yozlaşmış geleneğe
Milyonların düşünceleri aynı
Ortadoğu’da kan damarda durmuyor
Doğubatıgillerin elleri kanlı
Zenginleri yaşatan fakirler
Fakirleri hayatta tutan zenginler
Sanıyoruz ki herkes halktan,fakir
Para babaları mecliste, televizyonlarda
Bizim yerimize nutuklar okurlar
Bizler işyerlerinde,fabrikalarda
Dinleriz,dinleriz, dinleriz
Birkaç kişi ayaklanır, diğer gün ölüm haberleri
Kazaya kurban giden işçiler, çok yazık.
Yazık,daha gencecikti
Alışkanlıktan yaşıyoruz,çiçeğim
Alışkanlıktan