DOLAR50,45EURO55,35STERLİN66,11GRAM ALTIN5.766▲ %0,19ONS$3.555▲ %0,19BITCOIN$60.601▲ %0,81Tüm piyasalar →

Bir Köpeğin Kelebeğe Aşık Olması…

Günlerden bir gün Karabaş adlı köpek sokakta hasım olduğu kedi ile karşılaşıyor.Aralarında yaklaşık 100 metre kadar fark var.Köpek o mesefade bile fark ediyor ‘Ponçik’ kediyi. İlk başta kediyi korkutmamaya,kediye kendini göstermemeye çalışıyor.Ağaçların arasından,arabaların arkasından sinsi sinsi yaklaşıyor kediye.Artık aralarında 10 metre ya var,ya yok. Ponçik’in de arkası dönük.Köpek 1 adım daha atmaya kalkıyor ki.Ponçik’in kedilik hisleri ağır basıyor aniden arkasına dönüp Karabaşı görüyor.İşte kovalamaca o an başlıyor.Karabaş hızla Ponçik’in peşinde.Bir sokaktan diğer bir sokağa,caddelere hatta marketlere bile çıkıp giriyorlar.Hiç abartmıyorum tarihin en uzun kedi-köpek kovalamacası bile olabilir bu.Hiç yorulmadan 15 dakika kovalıyor Karabaş.Ponçik de durur mu? O daha fena.Karabaş’a gizli tuzaklar kurmanın peşinde.Yolda bir çöp konteyneri falan bulsun hemen Karabaş gelmeden üstüne itmeye çabalıyor.En sonunda Karabaş pes ediyor.Arka sokaklara daldıklarında Ponçik’i artık göremiyor ve yol ayrımlarına giriyor sık sık.Ümidi de tükendi artık.Tam o sırada küçük bir kedi maması kabının içinden sesler duyuyor.Karabaş tekrar heyecanlanıyor ve kaba atlıyor.Evet,evet içindeki Ponçik’ti.Nasıl şaşkın, nasıl da çaresiz ve hüzün dolu bakışlarla bakıyor Karabaş’a.Peki Karabaş öyle mi? O kadar koşuşturmanın acısını çıkarmak için can atıyor.Tam kıskıvrak yakaladığı Ponçik’in üzerine atlıyor ki burnuna bir kelebek konuyor.Masmavi,gözlerinden çiçek atıyor sanki.Öyle güzel,öyle narin,öyle ihtişamlı.Karabaş’ın değil başı,gözü dönüyor kelebeğin güzelliğinden.Kelebek de Karabaş’ın burnundan kanatlarını bir o yana bir bu yana sallıyor narin narin… Ve tüm bu olanlar saniyeler içerisinde gerçekleşiyor.Karabaş’ın kalbi küt küt atıyor, kelebeği gördüğü andan beri… Kelebek uçuyor burnundan,Karabaş da hemen peşinden gidiyor.Arkasında ki Ponçik’e bakmıyor bile.Yaklaşık yarım saat kovalamacada yorulduğunu unutuyor gibi kelebeği de takip ediyor ardından.Ama bu öyle kedi kovalaması gibi değil.Aşkla gidiyor peşinden.Kelebeğe dokunması imkansız olsa da kafası yukarda kelebeğin bir damdan bir dama atlayışını seyrediyor.Karabaş’ın birden gidişini merak eden Ponçik de peşinden takılıyor Karabaş’ın.Her ne kadar şaklabanlık yapıp Karabaş’ı peşine takmak istese de Karabaş hiç oralı olmuyor.Onun artık varı,yoğu o kelebek olmuştur.Oysa bir 10 dakika önce varlığından bile haberdar olmayan o kelebek.Kelebeğin de haberi yok tabii bir şeyden.Annesi yeni ölmüş,hüzünlü kendini artık ölüme bırakmış bir vaziyette gökyüzüne bakıp duruyor.Ponçik şaşırıyor.Karabaş’ın aşkı gözlerinden okunuyor çünkü.Oysa kelebeğin bundan haberi bile yok.Hem bir kelebek nasıl bir köpeğe aşık olabilir ki.Hadi aşık oldu diyelim,kelebeğin ömrü birkaç gün değil mi?Sonrası ne olacak diye kara kara ardından düşünüyor Ponçik.En son büyük otobana çıktıklarında. Karabaş kelebeği kaybetmemek için hızla peşinden giderken dönemeçten dönen agresif bir şoför Karabaş’a çarpıyor.Karabaş yere serilmiş bir halde yolda düşüyor.Durumu sadece Ponçik farkedip koşuyor.Şoför çoktan gaza basıp gitmiştir bile.Ponçik Karabaş’ı kaldırıyor ve ona anlatmak istiyor.

-Imm şey Karabaş? Kelebeğin peşinden mi gidiyorsun
+Evet sen nereye gittiğini gördün mü? Kaybetmedim değil mi? Lütfen gördüğünü söyle!
-Hayır,hayır.Bir beni dinle.Hem görmedim çoktan gitmiştir.
+Ne oldu? Ne söyleceksin.Çabuk söyle
-Karabaş bu işe karışamam ama senin aşık olduğunu düşünüyorum.Senden haberi dahi olmayan muhtemelen birkaç güne ölecek bir kelebeğe aşık olduğunu söyleme bana sakın.
+Oldum Ponçik oldum.Lütfen çekilir misin? Benim onu bulmam.Onunla konuşmam lazım

Böylece Karabaş kaza yaptıktan sonra sakat olan bacağıyla topallaya topallaya Kelebeğin peşinden gidiyor.Ama nereye gideceğini de bilemiyor.İzini sürse kelebekler yerden gitmiyor.Ee çatılara çıksa,çıkamaz.Sabahın ayazından akşamın karanlığına kadar aramadık yer bırakmıyor.Aklına acaba bir daha hiç göremeyecek miyim? diye türlü türlü üzüntüler geliyor.Zaman zamam ağlıyor.Gözyaşlarını tutamıyor.En sonunda bir ormana dalıyor ve bitkin halde Kelebeğin öldüğünü düşünüyor.Belki de Ponçik haklıydı diye düşünüyor kafasında.Birkaç saat öyle geçtikten sonra Karabaş tam uykuya dalacak iken çalılıkların arasında çıt sesi duyuyor.Hızla yaklaşıyor sesin geldiği yere doğru.Ve birden o masmavi teniyle,parlak gözleri bir o kadar da narin kanatlarıyla çırpa çırpa yukarı çıkıyor Kelebek.Karabaş mutluluktan başı dönüyor.Oysa kelebek hâlâ görmemiştir Karabaşı.Karabaş’ın aklından geçen tek şey keşke beni görse oluyor.Bir kere görse kesin o da beni sever diye geçiriyor içinden.Kelebek bir ağacın yaprakları arasında uykuya çekiliyor her şeyden habersiz.Belki de korkuyor köpekten.Karabaş da yaprakların arasından onu görmek için girmediği hal kalmıyor.En sonunda sadece kanatlarını gördüğü bir yer buluyor kendine.Kelebeğin uyuyuşunu izleyerek o da uykuya dalıyor. Sabah horozun ilk haykırışıyla aniden uyanıyor Karabaş.Kendisine kızıyor nasıl uyursun? diye.Hemen aklına kelebek geliyor ve ağaca bakıyor ki gördüğü durum karşısında hayrete düşüyor.Kelebek yerinde yok.Hemen etrafı seziyor.Bakmadığı delik kalmıyor.En sonunda bir baykuş ile karşılaşıyor.Sonuçta geceleri uyumayan ve her şeyden haberi olan nadir arkadaşlarından baykuş.Baykuşa kelebeği anlatıyor görüp görmediğini soruyor.Baykuş kelebeği görmüştür ve anlatmaya başlıyor.

-Dediğin kelebeği biliyorum Karabaş.Yaklaşık 3 gün önce bu ormanda doğdu.Diğer kelebeklerden çok farklıdır.Aynı zamanda tuhaftır.Hiç konuşmaz bizimle.Onun yakın zamanda bir yakını öldüğünü düşünürüz.Gerçekten ormanın parıldayan tek gülüdür o.Güzeller güzelidir.Bu ormanın tüm hayvanları olarak ona göz kulak olmak bizim boynumuzun borcudur.Ama dün gece maalesef acı haberi aldık.Burada ölen her hayvanda bu böyle olur.Sabah horozlar dahi uyanmadan ağacın dibine düşen kelebeği görevli insanlar aldılar,götürdüler.

Karabaş,ağlayacaklı şekilde sözünü kesti.Nereye? Nasıl?

-Bunu kimse bilmez.Aramaya falan kalkışma? Hem neden sordun ki? Yoksa sahiden bir kelebeğe aşık mı oldun?

Karabaş artık onu daha dinlemeyerek yola koyuldu.İnsanları takip ediyor,onların peşinden gidiyor.Ölüsünü olsun kelebeği son bir kez daha görmek için can atıyor.Bu arayış haftalar,aylar sürüyor.Karabaş hayattan kopmuştur artık.Ne Ponçik’i görünce bir hareket ediyor ne de başka bir şey.Artık her gece kelebeğin öldüğü ağacın dibine gidiyor ve gecesini orada geçiriyor.Ölüsünü olsun göremediği,yardım edemediği için o gece uyuya kaldığı için kendine kızıyor.Ve hayatının geri kalanını buna adıyor ancak başaramıyor.Ne kelebeğin ölüsünü görüyor ne de kelebekten başkasına aşık oluyor.Geri kalan hayatı o ormanda ağacın dibinde kimseyle konuşmadan geçip gidiyor.

Evet kelebek o gece gerçekten ölmüştür.Ve Karabaş’ı hiç görmeden.Hiç göz göze gelmeden.Çünkü kelebekler aşk nedir? Bilmezler.Sadece birkaç günlüğüne olsun uçar ve ölürler.Peki kelebeğin suçu mudur? Karabaş’ı kendine aşık etmek.Hayır.Karabaş hiç böyle düşünmemiştir.Hatta o kadar acı çekmesine rağmen aşkı dahi hiç azalmamıştır.Suçu kendine atmıştır.Bir gün sonra öleceğini bile bile bir ömürlük sevmiştir kelebeği.İsmini bile bilmediği o masmavi kanatları olan güzelliği.Keşke kelebek ölmeden önce son kez görseydi onu.Belki de ölmeden önce uyanıp Karabaş’ın uyuduğunu görmüştür.Bu umut bile yetiyordu yaşaması için Karabaş’a.Ponçik’i yakalayım derken hayatına neler katmıştı.Peki ya varlığından hiç haberdar olmayıp yaşayıp gitseydi.Bundan da korkuyordu Karabaş.Acı çekiyor çekmesine ama tatlı bir acıydı bu.Hayatının aniden yaşanan bir günü onu ömür boyu etkilemişti.Ama suç ne kelebekteydi ne Karabaş’ta…Suç olmayacağını bile bile sevmekteydi,aşık olmaktaydı…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir