DOLAR50,45EURO55,35STERLİN66,11GRAM ALTIN5.765▲ %0,19ONS$3.555▲ %0,19BITCOIN$60.657▲ %1,01Tüm piyasalar →

Niyet Ettim İman Etmeye

Tarihin neresine bakarsak bakalım; Göktürklerden Hititlere, Sümerden Mısıra, Asya’dan Avrupa’ya insanların kolunda taşıdığı bir çanta misali eksik olmayan bir şey: Din… Ama bunun belli amaçlara ulaşmak için araç olarak kullanılması, insanların inançlarına ve onları oluşturan şeylere zarar veriyor. İnanç özgürlüğünün masumiyetini yok ediyor. İnsanların din açısından kaderlerinin değişmediğine inanıyorum, çünkü böylesine bir sistemi kendi çıkarlarına ulaşmak için kullanmak, güç sahibi olmak için en iyi yöntemlerden birisi. Peki günümüzde dini inançlar ne durumda? Ülkemizde din adına neler söylenebilir, bu yazımda naçizane düşüncelerimi ifade edeceğim.

Kurtuluş Savaşı’ndan muvaffak olarak çıkan Türkler, zaferlerini Allah’a dua ederek kutluyorlar, onca şehit verilen kahramanlarımızın bize emanet verdiği toprakların özgürlüğünü içlerinde hissediyorlardı. En sonunda Mustafa Kemal’in de komutanlığıyla egemenlik ve hakimiyetine kavuşan Türkiye Cumhuriyeti kuruldu. Bu savaştan galip çıkan Anadolu insanının Allah’a olan imanının da elbette bu savaşta etkisi vardır. O zamandan günümüz Türkiye’sinin sahip olduğu o masum Anadolu insanının imanını bugün herhangi bir cemiyetin çıkarları uğruna kullanmasını kimse kabul edemez. Bu amaçla çiğnenen hak ve hukuklara hiçbir vicdan sahibi birey göz yumamaz. Bugünse ülkemizde dinin bu amaçlar uğruna kullanıldığı ne yazık ki bir gerçek. Üstelik bunlar olurken sürecin nasıl ilerlediği de başlı başına komedi bence. Mesela, başta bahsettiğim kutsalların kullanılması sonucu onlara verilen zararlar gibi, İslam dininden yola çıkacak olursak kutsal, tanrı sözü olan Kuran ayetlerinin okunup yiyeceklere, içeceklere, ev malzemelerine ve hatta cinsel organa üflenmesi gibi. Üstelik bunları tavsiye eden kişi ve kişilerin belli bir kitlenin siyasi görüşlerine ve bir ailenin günlük yaşamına şekil vermekte en bilinir kişi olması, lafın kısası saygıdeğer birisi olması tuhaf. Ayrıca, bu durum şirkle ilişkilendirilebilir ki Kuran’da bahsedilen şirk kavramının insanı bu hale getireceği de yine iman ettiklerini iddia ettikleri Kuran’da yazıyor: “Aşağılık maymunlar olun dedik. (2:56)” Evet, şirk insanı rezil rüsva eder, onuru varsa onurunu kırar ve en aşağılık hale bürür çünkü ortak koşma sonucu insanlar birbirlerine tapınmaya başlayacak ve bu adanmayı geliştirip nemalanmaya çalışanlar olacaktır. Şirke batan insan cidden de maymundan da aşağılıktır çünkü özgürlüklerini, benliklerini, kendilerini birey yapan özelliklerini yine kendisi gibi olan birisine satacaktır. “Tapan da acizdir tapınan da. (22:78)”…

2020 Türkiye’sinde bu tarz kontrol mekanizmalarının mevcut olduğu cemaatler de varlığını sürdürmekte. İçlerinde din ve inanç meselelerinden dolayı belli partilere oy vermeme kararı, falanca partinin destekçisi olma ya da herhangi bir partiyi desteklememe hatta ve hatta demokrasi gibi bir çiçeğe karşı olma amaçları güdülüyor ve buna yönelik çalışmalar yapılıyor. Bu insanlarsa tepeden duyduklarına kör kütük bağlanmakla gurur duyuyorlar, cennet vaadiyle “Ya ben ne yapıyorum, bana verilen emir karşısında sorumluluğum nedir?” gibi soruları sormaktan çekiniyorlar. Bu felaket bir durum. Saplantılı düşüncelerle tartışılamaz, nedeni bile bilinmeden mutlak doğru edinilen bir şey felaket getirir. “Niyet ettim iman etmeye” diyerek yola çıkan insan, sömürülmeye mahkumdur. Böyle bir ortamda adalet, hak ve hukuk tartışmalarının bitmeyeceği de aşikardır.

Bugün din ile devlet işlerinin kesinlikle ayrı olması gereken bir yerde, politikacıların din gibi bir olguyu, bahsettiğim masum Anadolu imanını kullanarak kendi çıkarları uğruna kullanmaları ya da bunu bir gösteriş malzemesi olarak halkın önünde çekinmeden kullanmaları, dine verilebilecek en büyük zarardır. Mustafa Kemal’in kendi partisinin dışında başka bir parti kurulmasını isteyip muhalefeti –eleştiri ve sonuç olarak gelişimi- arttırmaya yönelik bir girişimde bulunmasıyla bugünkü iktidar kavgalarında dinin bir araç olarak kullanılmasını karşılaştırınca hayret ediyorum. Üstelik bu kavgalar, aile ortamına da yansıyor ve günlük hayatta farklı bir siyasi görüşe sahip olan birisinin aileden dışlanmasına sebep oluyor. Buradan şu eksikliklerimiz de ortaya çıkıyor: Farklı görüşlere saygı duymak, saygı ve sevgi çerçevesinde tartışmak, yapıcı tartışmak…

Dinler amaçlar uğruna kullanılmamalı, sömürü malzemesi haline getirilmemeli; aksi takdirde kitleler bundan çok fena bir şekilde etkilenecek ve değerler uğruna kullanılabilecek bir piyon haline gelecektir.

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir