DOLAR50,45EURO55,35STERLİN66,11GRAM ALTIN5.766▲ %0,19ONS$3.555▲ %0,19BITCOIN$60.776▲ %1,37Tüm piyasalar →

Ay Işığında Birkaç Kelam

İnsan hiç hayatını bir tebessüme bağlar mi?

Ben bağladım…

Bir bakış insanı ne kadar derinden vurabilir ki?

Ben en derinden vuruldum…

Bekliyorum seni bir sabah güneşin doğuşuyla bekliyorum. Bir öğlen vaktinde son sigaramı içerken bekliyorum yâhut bir akşam iş çıkışında şehrin kalabalığında bütün yalnızlığımla bekliyorum…

Üstümde asırların zulmü var sanki, sanki groznide kuşatma altında kalmışım da feryadım cihânı vuruyor…

Umutlarımı yeşertiyorum seni görünce, umut demişken üstümde Filistinli bir çocuğun bombalara karşı taşla direnişi geliyor aklıma, daha bir sarılıyorum hayaline.

Sen ne yaşadın hayalimin kadını, kim üzdü seni, ben sana bakmaya kıyamazken… Ah yüreğim ah insanlar çok acımasızlar.

Hayal et, mutluluğu sen derinlerde bir yerde yaşarken ben hayal ediyorum çünkü. Hayal ediyorum dediğime de bakma. İnan sevdiğim, ben hayal etmeyi bilmezdim seninle karşılaşana kadar…

Şimdilerde ise bir rüya gibi yaşıyorum günleri, biraz varsın ve fazlaca hiç olmamışsın ki zaten…

Sevdiğim… dayan bu zorbalığa, örme bana duvarları, bırak uzanayım derdine, derdin derdim olsun, ne kadar isterdim bir bilsen.

Sana seni seviyorum diyemiyorum, bunun ağırlığını tam şuramda yaşıyorum, ki bu sıradanlaşmış cümle beni böyle yapmamalıydı…

Sen, gülüm günlerden birgün çık gel canınla gel Canan’ın olayım. Bunları sana söylemeyi o kadar çok isterdim ki ama inanır mısın göz göze gelince kayboluyorum, sanki dünya güneşin etrafında dönmeyi bırakmış, sanki bir anne bebeğini sütten kesmiş ve bir baba evladını kaybetmiş gibi oluyorum ama sevdiğim çıkıp geleceksen bir gün, bunu hissettir çünkü süresiz beklemek çok yoruyormuş insanı…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir